{(( زندگی فاصله رفتن و آمدن ماست ))}
شاید آن خنده که دریغش کردی آخرین فرصت همراهی ماست ...
چه احوال خوشي دارد اين پسين بي پايان
جاي پاي پروانه
بر پيشاني خيس نسترن پيداست
برق عجيبي مي زند اين قوس آب
انگار من از حواس روشن بابونه
با بوي خاك آشناترم
مي فهمم اين بنفشه خواب آلود ،
چرا از آفتاب آسوده بهانه مي گيرد
فقط سكوت
بّهت لطيف علف
سراپرده هاي باد
حس خوش ورا
و راه.... كه نه معلوم رفتن است و
نه پيداي آمدن
بذار باور کنم ، دستاتو دارم
پسه این فاصله ، تنهام نذارم
بمون با من ، بمون با من ، نمیخوام
واسه هر چی ندارم ، کم بیارم
بذار باور کنم ، لو رفته رازم
من از هر چی به جز تو، بی نیازم
نباشی بعدِ تو، سنگ صبورم
نمیتونم با این دنیا بسازم
نباشی آسمونم ، جنسِ سنگه
شب و روز، این دلِ دیوونه تنگه
نذار با رفتنت دیوونه تر شم
جنون یک عمر، با عقلم بجنگه
می خوام اشکم ، تو چشمای تو باشه
همیشه قلب من ، جای تو باشه
بمون با من ، تو این دیوونه حالی
نذار دنیا و دین من ، دو تا شه
بچه ها شوخی شوخی ، به گنجشکا سنگ می زنن ،
ولی اونا ، جدی جدی می میرن ...
آدما شوخی شوخی ، زخمه زبون می زنن ،
ولی دلا، جدی جدی می شکنن ...
تو شوخی شوخی ، لبخند میزنی ،
ولی من ، جدی جدی عاشقت می شم ...
نمی خوای شوخی شوخی ، به اینکه من جدی جدی دوست دارم ، فکر کنی ؟
( واحه ای در لحظه )
به سراغ من اگر می آیید ، پشت هیچستانم
پشت هیچستان جایی است ،
پشت هیچستان رگهای هوا ، پر قاصدهایی است
که خبر می آرند ، از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک
روی شنها هم ، نقشهای سم اسبانِ
سواران ِ ضعیفی است ،
که صبح بر سر تپه ی معراج شقایق رفته اند .
پشت هیچستان چتر خواهش باز است ،
تا نسیم عطشی در بٌن برگی بدود ،
زنگ باران به صدا می آید .
آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی ،
سایه ی نارونی تا ابدیت جاری است.
به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید ،
که مبادا ترک بردارد چینی نازک تنهایی من....
(سهراب سپهری )
چه می شد نازنين در فال من بودی که می خواهد ترا ؟
کاش مال من بودی مرا کردی اسيرت فصل پيری،
کاش به فصل کودکی همسال من بودی....
( مهمون ناخونده )
غم اومده خونه ی من ، انگشتو بر در میزنه
مهمون ناخونده ی من ، هر شب به من سر میزنه
این غمه که در میزنه ، دلم براش پر میزنه
مهمون ناخونده ی من ، هر شب به من سر میزنه
زندگی زندون منه ، بعد از خدا گواه من
چشمای گریون منه
ای غم بیا ، ای غم بیا
خوش اومدی خونه ی من
یه وقت نشه هوس کنی ، بری خونه ی یار من
ای غم بیا ، ای غم بیا
خوش اومدی خونه ی من
بیا که تا آروم بشه این دل دیوونه ی من
اگه دستم به جدایی برسه
اونو از خاطره ها خط میزنم
از دل تنگه تموم عاشقا
از شب و روز خدا خط میزنم........
اینم یه ترانه ی زیبا حتما خوشتون میاد 
( میخونه )
مثل تموم عالم ، حاله منم خرابه
مثل تموم بختا ، بخته منم تو خوابه
سنگ صبورم اینجا ، طاقت غم نداره
طاقته اینکه پیشش ، گریه کنم نداره
حالی واسم نمونده ، دنیا برام سرابه
داد میزنم که ساقی ، میخونه بی شرابه
یادی نکردی از من ، رسم رفاقت این نیست
اشکی برام نریختی ، عشق و صداقت این نیست
دشمن راه دورم ، درده دلم زیاده
رفتی به جز جدایی ، هیچی به من ندادی
درِ این خانه ندانم به چه سودا زدو رفت
خواست تنهایی ما را به رُخِ ما بکشد
طعنه ای بر درِ این خانه ی تنها زدو رفت
خزان خاطره ها
رقص در سلول انفرادی
پارک بقی
مریم عزیز
بنده خدا
زفان
تنها عشق من تو
حرفای دل ما
سکوت ماهی
به نام خالق هستی
عاشقانه یا پر از نفرت؟
تنها تر از تنهایی
ساده دل
محبت
قلب عاشق من
فقط سکوت
زهره عزيزم
....از تو بايد ميگذشتم
زندگاني
تلاطم عشق
" پرستوي تنها "
تنهايي هاي يك قطره باران
" مرضیه عزیز "
قالب های نایت اسکین
